قوانین لغو جلسات در مجال

گروه روانکاوی پارسی زبانان مجال

قوانین لغو جلسات در مجال

پنج‌شنبه، ۲۰ فروردین ۱۴۰۵

قوانین و چارچوب زمانی جلسات (The Frame)

در مرکز «مجال»، نظم و تداوم جلسات به عنوان یکی از ستون‌های اصلی درمان تحلیلی تلقی می‌شود. رعایت چارچوب زمانی، نه تنها نشان‌دهنده‌ی احترام متقابل، بلکه ابزاری ضروری برای پیشبرد فرآیند درمان است. لذا قوانین زیر در خصوص لغو یا تغییر جلسات برقرار می‌باشد:

۱. اختصاص زمان اختصاصی


هر مراجع در طول هفته زمان(های) مشخص و ثابتی را در اختیار دارد. این زمان منحصراً به شما اختصاص یافته است و درمانگر در آن ساعت متعهد به حضور و انتظار برای شماست.

۲. ضوابط لغو یا تغییر جلسه


- اطلاع‌رسانی زودهنگام: در صورتی که نیاز به لغو یا جابه‌جایی جلسه دارید، موظف هستید حداقل ۴۸ ساعت (دو روز کاری) قبل از موعد جلسه درمانی(قوانین کنسلی و جابه‌جایی جلسات ارزیابی در همان قسمت ذکر شده است)، مراتب را به پذیرش مرکز یا درمانگر خود اطلاع دهید.


- لغو دیرهنگام: با توجه به اینکه در رویکرد تحلیلی، ساعتِ درمانگر رزروِ دائم مراجع است و امکان جایگزینی فرد دیگری در آن ساعت وجود ندارد، معمولا در صورت اطلاع‌رسانی در کمتر از ۴۸ ساعت مانده به جلسه، هزینه کامل جلسه (Full Fee) دریافت خواهد شد. همچنین پیشنهاد می‌کنیم چارچوب‌های درمانی هر درمانگر را به طور به خصوص مطالعه بفرمایید.


- غیبت بدون اطلاع: در صورت عدم حضور در جلسه بدون اطلاع قبلی، هزینه‌ی کامل جلسه محاسبه گردیده و به عنوان جلسه‌ی برگزار شده در سوابق لحاظ می‌شود.

۳. تأخیر در ورود


- در صورت تأخیر مراجع، جلسه در همان ساعتِ مقررِ قبلی به پایان خواهد رسید تا نظم جلسات مراجعین بعدی محفوظ بماند.
- تأخیر درمانگر (که امری استثنایی است) با اضافه کردن زمان به انتهای جلسه یا جبران در جلسات آتی، با توافق مراجع، جبران خواهد شد.

۴. تعطیلات و مرخصی‌ها


- تعطیلات رسمی و مرخصی‌های درمانگر که از پیش اعلام شده باشد، مشمول هزینه نخواهد بود.
- مراجعین نیز پیشنهاد می‌شود برنامه‌های سفر و مرخصی خود را از پیش با درمانگر در میان بگذارند تا در مورد تداوم یا توقف موقت فرآیند تصمیم‌گیری بالینی اتخاذ شود.

۵. فلسفه بالینی این قوانین


ما می‌دانیم که مقاومت‌های ناهشیار ممکن است خود را به صورت فراموشی، تأخیر یا لغو ناگهانی جلسات نشان دهند. شفافیت در این قوانین به ما و شما کمک می‌کند تا این رفتارها را نه به عنوان «اتفاق»، بلکه به عنوان بخشی از محتوای درمان، واکاوی و تحلیل کنیم.